Ludlum and Larkin, De Moskou Vector

Rating:

De comeback van het rode gevaar

Het probleem voor de schrijvers van spionageboeken is na de val van de Berlijnse muur duidelijk: de dreiging van het rode gevaar is verdwenen. De Koude Oorlog is over en de erfvijand is niet meer wat het geweest is. De schrijvers van actiethrillers gingen op zoek naar nieuwe onderwerpen. De bedreigingen voor de nieuwe wereldorde waren soms de Chinezen, dan weer de georganiseerde misdaad en tegenwoordig is het de terroristische dreiging die auteurs inspireert.

Lees “Ludlum and Larkin, De Moskou Vector” verder

Ian Rankin, De rechtelozen

Rating:

Moord op een illegaal

Het valt in Edinburgh wel mee. De vreemdelingenhaat heeft er (nog) niet toegeslagen. Maar dat geldt niet voor Schotland als geheel. “Ik heb een zaak in Glasgow genomen, zodat John Rebus het kan oplossen,” zegt de Schotse succesauteur Ian Rankin over zijn nieuwe boek De Rechtelozen.

Lees “Ian Rankin, De rechtelozen” verder

Felix Thijssen, Het diepe water

Rating:

De onweerstaanbare Thijssen

Wat maakt een boek van Felix Thijssen toch zo onweerstaanbaar? Is het de schrijfstijl? Het plot? De karakters? Wie het weet mag het zeggen, maar feit is dat het nieuwste boek van de oude meester – zijn eerste boek verscheen 35 jaar geleden – er weer mag zijn. En het is er opnieuw van het soort dat de lezer niet neer kan leggen. Onweerstaandbaar.

Lees “Felix Thijssen, Het diepe water” verder

Dan Brown, De Delta Deceptie

Rating:

Het groeiproces van Dan Brown

De meeste schrijvers die een wereldwijde bestseller scoren, doen dat niet met hun eerste boek. In vrijwel alle gevallen gaan er andere, minder succesvolle boeken aan vooraf. Die halen de vertalingen niet, blijven onverkocht in de winkels liggen. Maar als die hit is gescoord speuren uitgevers over de hele wereld naar die eerdere boeken om die alsnog te publiceren.

Lees “Dan Brown, De Delta Deceptie” verder

Patricia Cornwell, Roofdier

Rating:

De magie lijkt uitgewerkt

Hoe lang een serie verhalen over een en dezelfde hoofdpersoon is vol te houden, weet niemand. Dat is maar goed ook, anders zou iedere schrijver rond dat ideale getal willen uitkomen. Van de een – neem Ross McDonalds boeken over Lew Archer – krijg je geen genoeg. Van de ander ben je het na twee boeken al zat. Patricia Cornwell zit er met haar Kay Scarpetta dicht tegen aan.

Lees “Patricia Cornwell, Roofdier” verder