Corine Hartman, Een duister pad

Rating:

Een goede thriller moet niet alleen spannend zijn, je moet er ook over kunnen nadenken. Er moeten diepere lagen in zitten, ontwikkelingen tonen, anders worden het oppervlakkige niemendalletjes. Schrijfster Corine Hartman voegt die diepgang toe aan haar boeken. Zo ook in haar nieuwste: Een duister pad. Een goede aanzet voor een mooie nieuwe serie van de schrijfster van de serie over de extreme rechercheur Jessica Haider.

Lees “Corine Hartman, Een duister pad” verder

Jo Nesbø, Het mes

Rating:

Uit Noorwegen komt de serie spannende boeken over de briljante maar alcoholistische Harry Hole van de schrijver Jo Nesbø. Een bikkelharde thriller over de wraak van een seriemoordenaar op de vrouw van Hole, de agent die hem jaren geleden heeft opgepakt. De zaak loopt volledig uit de hand als Hole wakker wordt onder het bloed van zijn vrouw en hij zich niet kan herinneren wat er is gebeurd. Was hij zo dronken dat hij zijn eigen vrouw met een mes te lijf ging? Nesbø weet zijn rechercheur ondanks al zijn tekortkomingen zo levensecht neer te zetten dat je als lezer die fouten van Hole vergeeft. Ook Het mes is overigens wel weer een boek vol gruwelijk geweld en de auteur schuwt er niet voor terug die in detail op te schrijven. Maar tegelijk is dit nieuwe werk van de schrijver, die ooit zijn carrière als professioneel voetballer begon, een juweeltje van Scandinavische vertelkunst.

Bestel direct van de uitgever via deze link.

Lars Kepler, Lazarus

Rating:

‘Een reis van chaos naar orde’

Een boek moet voorzien zijn van een motor, een kracht die de lezer bij de hand neemt en hem of haar door het plot trekt. Maar het verhaal moet ook in balans zijn. Het slechte in de mens moet tegenover het goede staan. Het zijn de kaders, waarbinnen het echtpaar achter de schrijversnaam Lars Kepler, hun vuistdikke spannende boeken schrijven.

Een gemiddelde lengte van een boek bestaat niet. De ene schrijver heeft nu eenmaal meer woorden nodig dan een ander. En het ene verhaal is sneller verteld dan het ander. Daarom is het ook zo opvallend dat de boeken van Lars Kepler steevast rond de vijfhonderd pagina’s tellen. ‘Wij vertellen complexe verhalen’, vertelt Alexander Ahndoril. ‘We hebben die lengte nodig. We denken nooit van tevoren:we gaan een boek van vijfhonderd pagina’s maken. Maar achteraf stellen we dan vast dat het toch weer zo lang is geworden’.

Lees “Lars Kepler, Lazarus” verder

Corine Hartman, Het kwaad in ons

Rating:
Adoptie

Adoptie kan voor echtparen een zegen zijn, maar het gaat heel soms ook wel eens mis. Corine Hartman neemt zo’n geval waar het de foute kant op gaat met een dergelijke adoptie als onderwerp in haar nieuwste thriller, Het kwaad in ons. Ogenschijnlijk leeft het gezin met drie kinderen waarvan de twee oudste zijn geadopteerd, in rustige harmonie. Maar schijn bedriegt. De oudste zoon droomt van een carrière als muzikant, terwijl de dochter niets liever wil dan haar biologische moeder te leren kennen. Maar dan slaat onverbiddelijk het noodlot toe en de dromen worden nachtmerries. Corine Hartman staat bekend als een schrijfster van bikkelharde verhalen met veel moord en doodslag. In haar jongste boeken is zij echter een nieuwe weg ingeslagen. De laatste drie verhalen gaan over gezinnen in verval. Het kwaad in ons over adoptiekinderen is net als de eerdere titels goed geschreven met een mooi opgebouwd plot. Het geweld blijft, maar past in het verhaal over de ineenstorting van wat eens een modelgezin was.

logo_cargoBestel direct van de uitgever via deze link.

Tomas Ross, Het verdriet van Wilhelmina

Rating:
foto Ben Kleyn

Tomas Ross, Het verdriet van Wilhelmina, deel drie van de Indië-trilogie

Wat de een vrijheidsstrijders noemt, heet bij de tegenstander een terrorist. Dat is niet iets van vandaag, het bestond al in de jaren veertig tijdens de roerige onafhankelijkheidsstrijd in Nederlands Indië. Een strijd die heel veel verliezers kende. In een drieluik heeft de Haagse schrijver Tomas Ross de feiten van die tijd vermengd met zijn fantasie tot sfeervolle thrillers. Met in het laatste boek een aardig woord over Wilhelmina. ‘Welwillend is het verkeerde woord. Medelijden met een vrouw die van het pad af was, is beter’. Lees “Tomas Ross, Het verdriet van Wilhelmina” verder