Tomas Ross, Het verdriet van Wilhelmina

Rating:
foto Ben Kleyn

Tomas Ross, Het verdriet van Wilhelmina, deel drie van de Indië-trilogie

Wat de een vrijheidsstrijders noemt, heet bij de tegenstander een terrorist. Dat is niet iets van vandaag, het bestond al in de jaren veertig tijdens de roerige onafhankelijkheidsstrijd in Nederlands Indië. Een strijd die heel veel verliezers kende. In een drieluik heeft de Haagse schrijver Tomas Ross de feiten van die tijd vermengd met zijn fantasie tot sfeervolle thrillers. Met in het laatste boek een aardig woord over Wilhelmina. ‘Welwillend is het verkeerde woord. Medelijden met een vrouw die van het pad af was, is beter’. “Tomas Ross, Het verdriet van Wilhelmina” verder lezen

Tomas Ross, De vrienden van Pinocchio

Rating:

Pedofielenclub in Den Haag

tomas ross pinocchioDe geruchten gaan al jaren door ambtelijk en politiek Den Haag. Er zijn ook rechtszaken over gevoerd, maar het is nog nooit bewezen dat er zich in de hoogste ambtelijke kringen een pedofielenclub zou bevinden. Dus is het een kolfje naar de hand van de Haagse auteur Tomas Ross om rond die geruchten een ingewikkeld spannend boek te schrijven. Het leest als een documentaire maar is een schoolvoorbeeld van ‘faction’; de mix van feiten en fictie waar Ross het patent op lijkt te hebben. “Tomas Ross, De vrienden van Pinocchio” verder lezen

Tomas Ross, De Nachtwaker

Rating:

Oranje op de korrel

Het lijkt alsof de Haagse schrijver Tomas Ross alleen maar over de koninklijke familie kan schrijven, maar van de 48 thrillers die hij schreef, gaan er ‘maar’ zeven over de Oranjes. Dat valt mee, vindt hij zelf. En bovendien: in Nederland is er geen leuker onderwerp te bedenken dan juist die Oranje-familie. Onlangs heeft hij het achtste boek aan de Oranje-rij toegevoegd: De Nachtwaker. En het is zeker niet de slechtste. Opnieuw weet de schrijver een prachtig mysterie te bouwen rond de Oranjes, de afkomst van Wilhelmina, de onder het tapijt geveegde schandalen van de koninklijke familie. Net als in de meeste van zijn boeken moeten lezers zoeken naar het punt waar de schrijver de bekende feiten verlaat en zijn fantasie de vrije loop laat. Waarom hij toch maar steeds terugkomt op de koninklijke familie, is volgens Ross een kwestie van afstrepen. In Nederland gebeurt zo weinig. ‘Het enige wat ik heb, is het koningshuis.’

 

Tomas Ross, Onze vrouw in Tripoli

Rating:

Spionage op z’n Nederlands

Spionage en wereldwijde intriges zijn geen gebruikelijke onderwerpen van Nederlandse thrillers, maar daar maalt Tomas Ross niet om. Als hij dat wil schrijven, schrijft hij dat. En goed ook. In zijn nieuwe boek Onze vrouw in Tripoli draait het om de vraag of de Navo steun geeft aan de rebellen tegen de Libische dictator Kadaffi. Dit spionageverhaal á la John Le Carré vereist de aandacht van de lezer, want de intrige in behoorlijk ingewikkeld. Opmerkelijk is de rol die de schrijver toekent aan prinses Mabel, de vrouw van de ongelukkige prins Friso. Volgens Ross was zij de reden voor de mislukte reddingspoging met een helicopter op het Libische strand. Een apart en bijzonder boek; een echte aanrader voor de liefhebbers van spionage, politiek en diplomatie.