Esther Verhoef, De kraamhulp

Rating:

de kraamhulpEsther Verhoef over haar nieuwe boek:

‘Ik wilde een echt enge thriller schrijven’

In haar nieuwe boek, De Kraamhulp, spelen drie jonge vrouwen de hoofdrol. Kraamhulp Hennequin maakt zich onmisbaar in het gezin van Didi die bijkomt van een loodzware bevalling. Politieagente Miriam spit ondertussen in het verleden van Hennequin, de weduwe van haar broer. De kwetsbaarheid van een vrouw na de bevalling, de lugubere rol van de kraamhulp en het doorzettingsvermogen van de agente maken van De Kraamhulp een topthriller. Esther Verhoef: ‘Ik wilde een beklemmende, écht enge thriller schrijven die heel dichtbij kwam en ik kon niets engers bedenken dan een psychopathische kraamverzorgster’.

Esther Verhoef
Esther Verhoef

Hoe ben je op het idee van Kraamhulp gekomen?

Esther Verhoef: ‘We halen een kraamverzorgster in huis op het meest intieme en kwetsbare moment in ons leven. Een kraamverzorgster ziet en hoort alles: ze controleert de ‘knip’ van moeder, helpt haar met de borstvoeding of met het kolven, verzorgt de baby en wimpelt visite af als de kraamvrouw moe is. Ze is erbij als de kersverse moeder in huilen uitbarst vanwege familieperikelen en wordt eigenlijk al snel in vertrouwen genomen. Alles wordt met de kraamverzorgster besproken. Ze komt emotioneel en lichamelijk heel, heel dichtbij en je vertrouwt haar met wat je het allerliefst is: jouw kindje. Je gaat uit van de goedheid en deskundigheid van de kraamverzorgster, ze is jouw baken in een heel verwarrende en belangrijke tijd in je leven, dus wat als ze slinks en gemeen is, en ze als enige doel heeft jou en je gezin te slopen?

Hoe heb je zo goed de sfeer rond de kraamtijd weten te vangen? Eigen ervaring?

Ik heb drie kinderen en dus drie kraamtijden meegemaakt. Bij mijn eerste kind kreeg ik zware bekkeninstabiliteit, van de ene op de andere dag kon ik niet meer lopen. Ik was zo bang dat het blijvend zou zijn, want in die tijd was bekkeninstabiliteit nog niet echt bekend. Ik heb een paar maanden in een rolstoel gezeten. Ook de bevalling was erg zwaar. Ik heb Didi uit De Kraamhulp een vergelijkbare zwangerschap en bevalling gegeven, al heb ik het iets afgezwakt. Ik heb heel goede ervaringen met mijn kraamverzorgsters, trouwens. Alle drie topvrouwen die ons heel erg goed hebben geholpen. Zeker de eerste was onmisbaar, omdat ik in een bed op klossen in de woonkamer lag en amper kon lopen – zoals Didi uit De Kraamhulp. Maar mijn jongste kind is al een tiener, dus mijn geheugen was wel wat roestig. Bovendien zijn de tijden veranderd. Daarom heb ik met veel verschillende kraamverzorgster en verloskundigen gesproken en gemaild, en ben ik een dag meegelopen met een ervaren kraamverzorgster. Dat was geweldig om te doen’.

Bekkeninstabiliteit, zware bevalling, slapeloosheid, onervarenheid, weten vrouwen wel waar ze aan beginnen?

Gelukkig niet. Anders zouden er niet zoveel kinderen geboren worden. Maar vrees niet: dat ene cliché dat alle jonge moeders zullen kennen ‘zodra het kind is geboren ben je alle pijn vergeten’ is helemaal waar.

Andere artikelen op deze site over: Esther Verhoef